ශ්‍රී ලංකාව තුළ LGBTQ+ න්‍යායපත්‍රය

සංකල්පීය යුද්ධය, සංස්කෘතික අධිරාජ්‍යවාදය, ජනගහණ පාලනය සහ සම්පත් කොල්ලය සමඟ සම්බන්ධ ගෝලීය උපායමාර්ගයක්

ශ්‍රී ලංකාව තුළ LGBTQ+ අයිතිවාසිකම්, නීති සංශෝධන සහ සමාජ ප්‍රතිපත්ති පිළිබඳ සාකච්ඡා ඉහළ යාමත් සමඟ, බොහෝ දෙනා එය වත්මන් ආණ්ඩුවේ බලවත් පුද්ගලයන්ගේ හෝ ආණ්ඩුවට සමීප දේශපාලන – සමාජ ක්‍රියාකාරීන්ගේ පෞද්ගලික රුචිකත්වයන් හෝ පුද්ගලික න්‍යායපත්‍රයන් ලෙස සීමා කර විස්තර කරති. එහෙත් එම පැහැදිලි කිරීම, මෙම ප්‍රවණතාවයේ සැබෑ ගැඹුර සහ පසුබිම අවබෝධ කර ගැනීමට ප්‍රමාණවත් නොවේ.

මෙය සැබවින්ම ගෝලීය බලවේග විසින් ක්‍රියාත්මක කරන සංකල්පීය යුද්ධයක (ideological warfare) කොටසක් ලෙස, සංස්කෘතික, ආර්ථික සහ දේශපාලන අරමුණු කිහිපයක් එකවර ඉලක්ක කර ගනිමින් සිදු කරන දිගුකාලීන උපායමාර්ගයක් බව විවේචනාත්මකව සලකා බැලිය යුතුය.

1. සංකල්පීය යුද්ධය (Ideological Warfare): නව යුගයේ බලය

අද ලෝකයේ බලය තීරණය වන්නේ හමුදා හෝ ආයුධ මගින් පමණක් නොව,
සංකල්ප, වටිනාකම්, සදාචාරය, සහ “සාමාන්‍ය බව” යන අදහස් පාලනය කිරීම මගිනි.

LGBTQ+ න්‍යායපත්‍රය මෙහිදී

• “ප්‍රගතිශීලී බව”

• “නූතනත්වය”

• “මානව හිමිකම්”
යන භාෂාව තුළ ඇතුළත් කර, එයට විරුද්ධ වීම

• පසුගාමී

• අමානුෂික

• අධ්‍යාපනික නොවන
බවට ලේබල් කිරීම සිදු කරයි.

මෙය සම්භාව්‍ය හමුදා යුද්ධයකට වඩා ප්‍රබල සංකල්පීය යුද්ධයක් වන අතර, රටක් තම සංස්කෘතික ස්වෛරීත්වය නොදැනම අහිමි වීමට හේතු වේ.

2. සංස්කෘතික හෙජමොනිය සහ සංස්කෘතික අධිරාජ්‍යවාදය

බටහිර ලෝකයේ උපන් සමාජ–ලිංගික න්‍යායයන්,
“විශ්වීය වටිනාකම්” ලෙස ඉදිරිපත් කරමින්,
ආසියානු, අප්‍රිකානු සහ ලතින් ඇමරිකානු සමාජයන් මත ආරෝපණය කිරීම
නවකාලීන සංස්කෘතික අධිරාජ්‍යවාදයක ලක්ෂණයකි.

මෙහි අරමුණ වන්නේ

• දේශීය සංස්කෘතික අනන්‍යතාවය දුර්වල කිරීම

• ආගමික හා පවුල් ව්‍යුහයන් බිඳ දැමීම

• බටහිර සංස්කෘතික ආකෘතිය “සාමාන්‍ය” ලෙස ස්ථාපිත කිරීම

මෙවන් සංස්කෘතික හෙජමොනියක් ස්ථාපිත වූ විට,
දේශීය සමාජය ප්‍රතිරෝධය නැති, ආනයන කළ අදහස් වලට අනුගත සමාජයක් බවට පත්වේ.

3. ජනගහණ පාලනය: නිහඬ නමුත් බලවත් අරමුණක්

LGBTQ+ න්‍යායපත්‍රය සෘජුව “ජනගහණ පාලනය” ලෙස ප්‍රකාශ නොකෙරුණද,
එහි දිගුකාලීන සමාජීය ප්‍රතිඵල ලෙස

• උපත් අනුපාත පහළ යාම

• පවුල් ව්‍යුහයේ දුර්වල වීම

• ජනගහණය ස්වභාවිකව නැවත උත්පාදනය වීම අඩාල වීම
දැකගත හැක.

මෙය විශේෂයෙන්ම

• සම්පත් ඇති

• නමුත් දේශපාලනිකව දුර්වල
රටවල් සඳහා වැදගත් කරුණකි.

අඩු ජනගහණ වර්ධනයක් සහිත, සමාජීයව බිඳ වැටුණු රටක්
පාලනය කිරීමටත්, සම්පත් ලබා ගැනීමටත් වඩා පහසුය.

4. සම්පත් කොල්ලය (Resource Exploitation) සහ සමාජය බිඳ දැමීම

ඉතිහාසය පුරාම,
බලවත් රටවල් දුර්වල රටවල සම්පත් ලබා ගත්තේ,
එම රටවල් සමාජීයව සහ දේශපාලනිකව බිඳ වැටුණු අවස්ථාවලදීය.

• බෙදී ගිය සමාජයක්

• අඛණ්ඩ ජාතික එකඟතාවයක් නැති ජනතාවක්

• අඛණ්ඩ සංස්කෘතික පදනමක් නැති රටක්

මෙවන් රටක් තුළ

• භූමි

• ඛනිජ

• වරාය

• බලශක්ති සම්පත්

• වෙළඳපොළ
අඩු ප්‍රතිරෝධයකින් ලබා ගැනීම හැකි වේ.

සංකල්පීය යුද්ධය මඟින් සමාජය තුළ අඛණ්ඩ අර්බුදයක් නිර්මාණය කිරීම,
සම්පත් කොල්ලය සඳහා හිතකර පරිසරයක් සකස් කිරීමක් ලෙසද බැලිය හැක.

5. දේශීය ක්‍රියාකාරීන්: අරමුණද, මෙවලමද?

දේශීය LGBTQ+ ක්‍රියාකාරීන් බොහෝ දෙනා තම අත්දැකීම් සහ අසාධාරණයන් පදනම් කරගෙන සත්භාවයෙන් ක්‍රියා කරති. එය ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැක.

නමුත්

• විදේශීය අරමුදල්

• ජාත්‍යන්තර NGO ජාල

• ගෝලීය න්‍යායපත්‍ර
සමඟ එම ක්‍රියාකාරකම් සම්බන්ධ වූ විට,
ඔවුන් ප්‍රධාන තීරණාත්මක බලවේගයන් නොව,
විශාල උපායමාර්ගයක දේශීය ක්‍රියාත්මක කරුවන් බවට පත්වීමේ අවදානමක් පවතී.

6. නිගමනය: මෙය අයිතිවාසිකම් ප්‍රශ්නයක් පමණක් නොවේ

මෙය LGBTQ+ පුද්ගලයන්ගේ මනුෂ්‍යත්වය හෝ ගෞරවය ප්‍රශ්න කිරීමක් නොවේ.
නමුත් මෙය අයිතිවාසිකම් භාෂාවෙන් සැඟවුණු ගෝලීය උපායමාර්ගයක්ද? යන ප්‍රශ්නය අවධානයට ගත යුතුය.

ශ්‍රී ලංකාව වැනි රටක් තුළ,
සමාජ ප්‍රතිසංස්කරණ සිදුවිය යුත්තේ

• දේශීය සංස්කෘතික සංවේදන

• ජාතික ස්වෛරීත්වය

• දිගුකාලීන සමාජ ස්ථාවරතාව
සලකා බැලීමෙන්ය.

එසේ නොවන්නේ නම්,
මෙවන් න්‍යායපත්‍ර
සමාජ සාධාරණත්වයේ නාමයෙන් ක්‍රියාත්මක වන,
සංකල්පීය යුද්ධයක සහ සංස්කෘතික අධිරාජ්‍යවාදයක දේශීය මෙහෙයුමක් බවට පත්වීම අනිවාර්ය වේ.